mahaoath

รู้สึกว่าความเคลื่อนไหวของมหาโอ๊ทนั้น ชาวทวิตเตอร์คงจะทราบก่อนใคร ๆ เพราะว่ามีการทวีตเป็นระยะ ๆ โดยเฉพาะรูปถ่าย ที่อัปไว้ที่ pg นี้ ทุกรูปจะถูกทวีต และส่งไปไว้ที่ facebook ทันที

สองวันนี้ไป ๆ กลับ ๆ อยุธยา เพชรบูรณ์เป็นว่าเล่น เนื่องจากวันเสาร์ต้องไปเตรียมงาน ส่วนวันอาทิตย์ เป็นวันจริงไปทอดกฐินกัน

วันเตรียมงาน ออกจากวัดใหญ่กันแต่เช้า ด้วยรถกระบะคันเดียว พระ ๕ โยม ๒ เลยต้องอาศัยท้ายรถไป ไม่ได้เดินทางโดยนั่งท้ายกระบะนานมากแล้ว ลมแรง แดดดี แต่ก็แช่มชื่นใจ เพราะเป็นการเดินทางไปสร้างบุญสร้างกุศล

ไปถึงวัดโพธิ์ทอง ต.บ่อรัง อ.วิเชียรบุรี จ.เพชรบูรณ์ ก็พบว่าพระ และชาวบ้านกำลังเตรียมงานของตนอย่างสามัคคี และมีความสุข ในภาพพระรูปซ้ายมือสุด คือ พระอาจารย์มหาบรรณ์ ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดใหญ่ชัยมงคล ส่วนรูปถัดมานั้น พระอธิการถวิล เจ้าอาวาสวัดโพธิ์ทองครับ

แม่ครัวชุดใหญ่ อยู่วัดในเมือง ไม่ค่อยได้เห็นการรวมตัวของชาวบ้านมาทำกับข้าวกันข้ามวัน ข้ามคืนที่วัดอย่างนี้เท่าไร ไม่เหมือนสมัยเด็ก ๆ มีงานกันที ต่างคนต่างหอบกระต่างขูดมะพร้าวมาช่วยกันทำ ช่วยกันหุง ช่วยกันหา ภาพอย่างนี้ต้องสังคมชนบทสถานเดียวเท่านั้น

ฝ่ายแม่บ้านทำกับข้าว ส่วนฝ่ายพ่อบ้านเตรียมสถานที่

หลวงพี่โต วัดใหญ่ แสดงฝีมือผูกผ้าอันเลื่องชื่อ

แม้วัดจะอยู่ห่างไกล แต่ชาวบ้าน และพระ ร่วมใจกันบูรณะ ปฏิสังขร จนงดงามมาก ๆ ไม่ได้มาปีก่อนเพราะตรงกับกฐินวัดใหญ่ ปีนี้มาผิดหู ผิดตาทีเดียว ศาลาก็ซ่อมแซมใหม่ กุฏิก็สร้างใหม่

นอกเรื่อง โยมหาน้ำดำมาถวาย ไม่เคยเห็นกระป๋องรุ่นนี้เลยถ่ายรูปมาด้วย

เตรียมทำความสะอาดในโบสถ์

วัดโพธิ์ทอง ได้ชื่อมาจากต้นโพธิ์ยักษ์ อายุเป็นร้อยปี มีอยู่ ๕ ต้น ใหญ่มาก ๆ

อาชีพหลักของชาวบ้านคือเกษตรกรรม ส่วนพาหนะหลักก็ที่เห็นนี่แหละครับ

จัดสถานที่กันไป กันมา โยมอยากฟังธรรมะไปด้วย แถมพระอาจารย์ยังส่งไมค์ให้อีก พูดไม่ค่อยเก่งครับ แค่ชั่วโมงครึ่ง ก็เสียงแหบเสียงแห้งแล้ว บอกโยมขอพักฉันน้ำก่อน วางไมค์ได้พระอาจารย์บอก กลับวัด เลยอดพูดต่อเลย

ขากลับก็อาศัยท้ายรถ แต่สบายหน่อยเพราะไม่มีของ นอนมายาวเลย แดดพอมี สี่โมงเย็นแล้ว ไม่ค่อยร้อน ได้ผ้าจีวรคลุมโปง กันแดดไปได้พอสมควร

กลับวัดมาเกือบ ๆ ทุ่ม หมดเรียวหมดแรง พักผ่อนแล้ว เช้าเดินทางไปอีกรอบ รับหน้าที่คุมรถบัส ที่มีทั้งพระ แม่ชี และญาติโยม ออกเดินทางประมาณ ๗ โมงเช้า

แวะเข้าห้องน้ำกันที่ อ.ศรีเทพ มีขบวนแห่กระทงยักษ์ใหญ่สวนมาด้วย ดู ๆ แล้ว คงลอยน้ำไม่ได้แน่ ๆ

ถึงวัดโพธิ์ทองใกล้เพล ญาติโยมเยอะกว่าเมื่อวานอีก

กำลังช่วยกันนับปัจจัยสายอยุธยา ได้ ๓ แสนกว่า ๆ  

ฉันเพล กับข้าวพื้นบ้านอย่างแกงบอน น้ำพริกปลาร้ากับสารพัดผัก น้ำยาป่าขนมจีน ไม่บอกหรอกว่ารสอร่อยไหม บอกแค่ว่า ฉันข้าวได้ ๓ จานเท่านั้นเอง

เที่ยงกว่า ๆ หลังจากพระฉันเสร็จ โยมอิ่มกันแล้ว ถวายผ้าป่าหางกฐิน และผ้าไตรจีวรแก่พระคุณเจ้าที่วัดโพธิ์ทอง

จากนั้นทำการแห่องค์ผ้ากฐินจากศาลาการเปรียญไปยังโบสถ์

ขบวนยาวมาก ๆ วนรอบโบสถ์ที ไม่รู้ว่าไหนหัว ไหนหาง ติดกันเป็นวงกลมเชียวครับ

แม่ชีศิริลักษ์ พานิชชีวะ เป็นประธานใหญ่ อุ้มผ้ากฐินเวียนรอบโบสถ์

เข้าโบสถ์ กล่าวคำถวายผ้ากฐิน โดยแม่ชีกล่าวนำ

ญาติโยม ล้นมานั่งกันข้างนอก เรื่องศรัทธาแล้วไม่ต้องห่วง ไม่มีกลัวเลอะเทอะ เปรอะเปื้อน ที่เห็นนั้งกันนี้ ไม่มีเสื่อสาดปูนะครับ พื้นล้วน ๆ

อปโลกน์กฐิน

กรวดน้ำอุทิศส่วนกุศล เป็นอันเสร็จพิธี

เดินจากโบสถ์มาที่รถบัส ปรากฏว่าช่องเก็บของเต็มไปด้วย กล้วย แฟง มะละกอ พริกแห้ง หอม กระเทียม ชาวบ้านบ่อรังมีน้ำใจ ขนใส่รถส่งกลับอยุธยาหมดเลย ( เตรียมฉันเมนูกล้วย ไปอีก ๑ สัปดาห์เต็ม ๆ )

ขากลับแวะเขื่อนป่าสักชลสิทธิ์ พบว่าน้ำมากมาย ต้องเปิดประตูระบายตลอด

เรื่อย ๆ ไม่รีบร้อน แวะบ้างอะไรบ้าง มืดกลางทางตามระเบียบ

ถึงวัดเกือบ ๆ ๒ ทุ่มครึ่ง ปลงผม สรงน้ำ แล้วก็มาเขียนบล็อกนี้จนตาแทบปิดแล้วครับ ขอแบ่งบุญ แบ่งกุศลให้ทุก ๆ ท่านที่เข้ามาอ่านด้วย โปรดอนุโมทนากันเอาเองนะ ( ลืมบอกไป ยอดปัจจัยผ้าป่าหางกฐินได้ทั้งหมด ๕๗๑,๗๔๗ บาทครับ )

บุญรักษาครับ